UTTC

Tafeltennisclub in Utrecht

Hoofdmenu

Uttc 2 - Bunshot 1: Familie Broers op oorlogspad

Afgelopen maandag ontvingen de heren van het tweede drie visboeren uit het prachtige traditionele dorp Spakenburg. Een van de weinige dorpen die, zoals u wellicht weet, nog weerstand wisten te bieden aan de Romeinen.
Echter zijn wij natuurlijk geen Romeinen.

De tegenstanders Arie van Diermen en Arjan de Graaf hadden invaller Ronnie Vermeer opgetrommeld. Daar hij als baby in de toverketel is gekukeld werd er veel verwacht van zijn pingpongkwaliteiten.

Aan eigen zijde was er voor de derde keer dit seizoen ook een invaller nodig omdat Gido en al zijn Brabantse kroost de gehele maandag kotsziek in bed lagen te rotten.

Haijte Wiggers was zo vriendelijk om te trachten tezamen met Mark en Jurian flink wat puntjes binnen te slepen.

Mark beet het spits af tegen Arie. De eerste game eindigde in 11-8, de tweede in 8-11. Arie wist verassende ballen te slaan met zijn korte noppen forehand maar was toch niet in staat om nog een game te pakken.

Hierna mocht Haijte proberen om wat gaten te slaan in de klassieke lange noppen verdediging van Arjan. Dit lukte 1 game. Arjan bleek de overige games te standvastig en er verdwenen veel ballen van Haijte diep onder in het net.

Ronnie bleek inderdaad nog over zijn  oude talenten te beschikken en maakte het Jurian twee games lastig. Vriend Ronnie, die ook elk jaar met Uttc naar Spanje afreist, gooide alles in de strijd maar verloor uiteindelijk toch met 3-1.

De dubbel werd dit keer door de afwezigheid van Gido een familiespel.
In eerdere wedstrijden hadden de neven al dikwijls bewezen een behoorlijk dubbel te kunnen neerzetten. Echter zou het tegen lange en korte noppen toch wel een hele klus worden. De eerste game ging dan ook met hangen en wurgen verloren met 13-15.
Arie en Arjan zwakten daarna wat af en hierdoor konden de "Broers'" er op en er over. 11-9, 11-5, 11-4.

De tussenstand van 3-1 was een feit.

Haijte bombardeerde Arie met zijn harde forehand ballen maar zijn vizier bleek niet afdoende gekalibreerd. In vijf games was het Arie die een puntje voor de folkloristische strijders erbij sprokkelde.

Na een innige omhelzing konden Mark en Ronnie aan hun strijd beginnen. Ronnie vertraagde vanaf het eerste moment met een klein tover backhandje en voor de rest slow motion tafeltennis. Mark die met zijn voetenwerk tot de toch wat snellere pingpongers behoort ging de eerste game dan ook ten onder aan het uiterst bejaarde spel van zijn dito tegenstander, 11-13.
De tweede game stevende af op dezelfde ellende maar op 10-10 serveerde Mark een ace. Scheidsrechter Arjan riep echter "net" en het bleef 10-10.
Karma bleek echter toch aan Mark zijn kant aangezien de 12-10 werd genoteerd door een dwarrelbal die eerst op het net balanceerde en daarna op het randje viel. De scheids  trachtte met "zijkant" nog roet in het eten te gooien maar het was toch een zuiver punt voor Mark. Hierna was de weerstand gebroken en kon "grote Broers" in vier games de wedstrijd winnen.

"Kleine Broers" knalde hierna Arjan in drie games van tafel. Rally's waren er niet te bespeuren en na meestal een of twee klappen was het raak.
5-2.

Het was toch echt de bedoeling dat Haijte nog een duid in het zakje zou doen maar Ronnie bleek te sterk voor onze invaller. Weliswaar in vijf games maar toch. Haijte druipte langzaam huiswaarts af.

De familie Broers maakte zelf verder geen fouten meer en zowel Arie als Arjan gingen ten onder.

Uiteindelijk dus een 7-3 overwinning waar er wellicht nog wel meer had ingezeten.
Hiermee staat het tweede op de eerste plaats met zeven punten voorsprong op Gispen met een wedstrijd meer.



De avond werd afgesloten aan een grote tafel waar een feestmaal met everzwijn werd genuttigd terwijl de zon langzaam onderging.
"Rare jongens"....,

Uw razende reporter.